Gegenpressing (kontrpressing): jak go dobrze wykonać

Presować w sekundach po stracie piłki: dlaczego to działa, gdzie ustawiają się presujący zawodnicy i pod jakim warunkiem lepiej się cofnąć.

Thibaud C. · Trener przygotowania motorycznego · Ostatnia aktualizacja: 26 września 2026

Kontrpressing to atakowanie przeciwnika od razu po stracie piłki, w pierwszych sekundach, żeby odebrać ją wysoko na boisku.

Dlaczego to często działa

W momencie, w którym przeciwnik odbiera piłkę, jest źle ustawiony i jeszcze nie zorganizowany. Atakując od razu, w kilku, można ją często odebrać bardzo szybko — czasem blisko bramki przeciwnika.

Jak go dobrze ustawić (szczegół, który zmienia wszystko)

Przy stracie piłki drużyna ma dwie opcje: kontrpressing albo cofnięcie się. Jeśli wybierasz pierwszą, wszystko rozstrzyga się na ustawieniu. Dobrze poprowadzony kontrpressing nie polega na rzucaniu się wszystkich na piłkę, tylko na zamykaniu wyjść, podczas gdy jeden zawodnik atakuje zawodnika z piłką.

• Najbliższy atakuje zawodnika z piłką od razu, żeby uniemożliwić mu podniesienie głowy i zagranie do przodu.
• Pozostali zamykają krótkie linie podania wokół niego (najłatwiejsze rozwiązania), zamiast biec wszyscy na piłkę.
• Ukierunkuj pressing: zamyka się środek, żeby wypchnąć zawodnika z piłką na linię boczną, gdzie ma mniej opcji i gdzie piłkę łatwiej odebrać.

Pod jakim warunkiem?

• Trzeba być licznym i blisko piłki w momencie straty.
• W przeciwnym razie kontrpressing zostawia przestrzenie za plecami: lepiej wtedy się cofnąć.

Ten warunek zależy w rzeczywistości od tego, co robisz przed stratą piłki. Drużyna rozciągnięta na całą szerokość nigdy nie zdoła zastosować kontrpressingu: w momencie straty nie ma nikogo wokół zawodnika z piłką. Właśnie dlatego drużyny, które dobrze kontrpresują, atakują, pozostając względnie zgrupowane, i celowo trzymają dwóch albo trzech zawodników za piłką.

Co się dzieje, kiedy zawiedzie

Trzeba to powiedzieć zawodnikom uczciwie: nieudany kontrpressing jest groźniejszy niż cofnięcie się. Czterech zawodników poszło w pressing i zostało wyeliminowanych jednym podaniem — to czterech zawodników poza grą i odkryta obrona. Dokładnie w ten sposób drużyny, które presują wysoko, tracą bramki.

Stąd waga drugiej połowy wytycznej, tej, o której często się zapomina: ci, którzy nie presują, cofają się w tym samym czasie. Kontrpressing to nie „wszyscy wysuwają się”, to „najbliżsi wysuwają się, pozostali schodzą”.

Punkt odniesienia do przekazania zawodnikom

Wystarczy jedno zdanie i sprawdza się ono w meczu: „trzej najbliżsi piłki presują natychmiast, wszyscy pozostali się cofają”. Ma tę zaletę, że jest sprawdzalne — zawodnik zawsze wie, czy należy do trójki najbliższych — i przy okazji rozstrzyga los tych, którzy są daleko.

Dodaj do tego krótki limit czasu, rzędu pięciu sekund: jeśli piłka nie została odebrana, przerywamy i wracamy na pozycje. Bez tego limitu twoi zawodnicy gonią piłkę aż do wyczerpania, a szyk nigdy się nie odbudowuje.