8'li futbol: saha ölçüleri ve kurallar

8'li futbolun resmî referansları: saha ölçüleri, kale boyutu, top, süre ve orta saha çizgisinde ofsayt kuralı. U11-U13 antrenörleri için.

Thibaud C. · Kondisyoner · Son güncelleme: 26 Eylül 2026

8'li futbol (ve 7'li) “küçük bir 11'li futbol” değildir. Çocuklar için tasarlanmış bir formattır; herkes daha çok topa dokunur, daha çok katılır ve daha hızlı ilerler. Sistemlerden söz etmeden önce bu formatların neden var olduğunu anlamak ve Federasyonun resmî referanslarını bilmek gerekir.

8'li ve 7'li futbol neden var

U11-U13 yaşındaki çocukları büyük bir sahada on bire on bir oynatmanın pek anlamı olmazdı: saha onlar için devasa olurdu, çoğu topa hiç dokunmadan onun peşinden koşardı ve daha olgun birkaç oyuncu bütün alanı kaplardı. Dar kadrolu formatlar, FFF'nin koyduğu basit bir ilkeye yanıt verir: oyunu çocuğa uyarlamak, tersini değil.

Federasyon bu uygulamaları, U6'dan U13'e kadar, herkes için eşit oyun süresiyle dar kadrolarla (3'lü, 4'lü, 5'li, sonra 8'li) oynanan “çocuk futbolu” başlığı altında toplar. Fransa'da U11 ve U13 kategorileri 8'e 8 oynar (ünlü “8'li futbol”), daha küçükler daha dar kadrolarla; 7'ye 7 ise bölgelere, kadrolara ve turnuva günlerine göre görülür. Kesin kurallar sezondan sezona ve bölgeden bölgeye değişebilir: her zaman kendi liginden teyit al. Temel fikir ise değişmez: daha küçük bir sahada daha az oyuncu.

8'li futbolun resmî referansları

İşte 8'li futbolun oyun kurallarındaki referans rakamlar (U11 ve U13). Bunları aklında tut: bir antrenör kendi oyun alanını bilmelidir.

İki nokta açıklama hak ediyor, çünkü 11'liye kıyasla oyunu gerçekten değiştiriyorlar:

• Kısmi ofsayt: 8'li futbolda bir forvet ancak rakip yarı sahada, orta saha çizgisinden itibaren ofsayta düşebilir. Kendi yarı sahasında ofsayt yoktur. Somut olarak, top ortayı geçmediği sürece bir forvet korkmadan çok yukarıda durabilir: bu, oyunu açar ve savunmanın konumlanmasını düşünmeye iter.
• 4 numara top: yetişkinlerin 5 numara topundan daha hafif ve daha küçüktür, çocukların eline ve ayağına uygundur. Çoğu zaman daha iyi bir kontrolü ve daha temiz hareketleri destekler.

Çocuk başına daha çok top teması

Bu, bir numaralı avantajdır ve doğrudan bu ölçülerden gelir. Daha az oyuncuyla dar bir sahada her çocuk çok daha sık topla temas eder. Oysa insan en çok oynayarak ilerler: bir genç topa ne kadar çok dokunursa teknik hareketleri (top sürme, pas, kontrol, şut) o kadar çok tekrarlar, karar verir ve oyunu okur. 8'li futbol, birçok çocuğun seyirci kalacağı 11'liye kıyasla bu durumları katlar. Yükü devredebileceği daha az takım arkadaşı, çocukların bacaklarının ölçeğinde bir saha: mekanik olarak top herkesin ayağına daha sık döner.

Herkes daha çok işin içinde

Sekiz kişiyle saklanmak zor. Her oyuncunun hem topla hem topsuz sayan bir rolü vardır. Bu çoğu zaman şunları destekler:

• En çekingenler ya da fiziksel olarak en az olgunlaşmış olanlar dâhil, herkesin daha düzenli katılımı.
• Daha hızlı gelen bir oyun anlayışı: çocuk maç başına daha çok durum yaşar.
• Güçlenen bir oynama keyfi: topa dokunmak, bir şeyler denemek — antrenmana dönme isteğini veren budur.

Uygun bir saha ve uygun alanlar

60 ila 70 m'ye 45 ila 55 m ile (11'lide yaklaşık 105'e 68 m), 8'li saha büyük bir sahanın aşağı yukarı yarısı kadar yüzey kaplar. Uygulamada çoğu zaman 11'li bir sahanın yarısına, genişliği boyunca çizilir; kaleler daha küçüktür (7,32 m'ye 2,44 m yerine 6 m'ye 2,10 m). Mesafeler çocukların ölçeğindedir: bir uzaklaştırma, uzun bir pas ya da pres yapmak için bir koşu onlar için yapılabilir kalır. Sonuçta oyun, yorgunluğun ve uzun mesafelerin oyunu böleceği büyük bir sahaya konsalardı olacağından daha akıcı ve daha az kesintilidir.

Federasyonun felsefesi: kazanmadan önce yetiştirmek

En önemli nokta bu ve cumartesi sabahı bazen unutulan da bu. Bu yaşlarda amaç festivali kazanmak değil: oyuncu yetiştirmek ve oynama isteği vermektir. Bu mantık bir görüş değil, Federasyonun çocuk futbolu için koyduğu çerçevedir. Hafta sonunun skorunun iki yıl sonra hiçbir önemi olmayacak. Geriye kalan, çocuğun öğrendikleri ve aldığı keyif olacak.

FFF bu ruhu somut ve iddialı bir ölçüte çevirir: herkes için oyun süresi. Çağrılan her oyuncu oyun süresinin en az yarısını oynamalı (hedef %70 civarında) ve en az bir devreye başlamalıdır. Bir çocuk daha zayıf diye yedek kulübesinde bırakılmaz: onu ilerletmek için oradayız, dışlamak için değil.

Bu ruh Federal Eğitim Programı'nda (PEF) da bulunur; program, oyunun yanı sıra kurallara, hakeme, rakibe ve çevreye saygının da öğretildiğini hatırlatır. Cumartesi günü antrenör, bir oyuncu kadar bir çocuk da yetiştirir.

Somut olarak, yetiştirme mantığı seni çoğu zaman şunlara yöneltir:

• Herkesi oynatmak: seviyesi ne olursa olsun her biri için oyun süresinin en az yarısını hedefleyerek ve her çocuğu en az bir devreye başlatarak.
• Sistematik “güvenlik uzaklaştırması” yerine risk almayı teşvik etmek (topu arkadan çıkarmayı denemek, çalım atmak).
• Oyuncuları farklı mevkilerde döndürmek (buna ayrıntılı döneceğiz), oyunun tamamını keşfetsinler diye.
• Çocukların ve ailelerin önünde sonucu abartmamak: galibiyet kadar ilerlemeyi ve tutumu da kutlamak.